Rowerem po gminie Karczew

Gmina Karczew jest bardzo atrakcyjnym turystycznie regionem leżącym na terenie Aglomeracji Warszawskiej. Z jednej strony otoczona Mazowieckim Parkiem Krajobrazowym, z drugiej zaś Wisłą zachęca wręcz do aktywnego spędzania czasu.

Wycieczkę rowerową po gminie Karczew można zrealizować jednego dnia. Do przejechania jest około 50 kilometrów. Niestety, szlaków rowerowych na razie tutaj jak na lekarstwo. Jednak mamy nadzieję, że w najbliższych latach pod tym względem gmina się rozwinie.

Swoją wycieczkę zaczynamy na cmentarzu żydowskim w KARCZEWIE- ANIELINIE. Wiele źródeł mówi „otwocki cmentarz żydowski”. Jest to błąd, gdyż cmentarz administracyjnie należy do Karczewa.

Tutaj spoczęli Żydzi leczący się w otwockich szpitalach i sanatoriach. W czasie II wojny światowej macewy zostały zdewastowane przez Niemców. W czasach PRLu groby były ograbiane. Dopiero niecałe 15 lat temu Społeczny Komitet Pamięci Żydów Otwockich i Karczewskich rozpoczął sukcesywne porządkowanie terenu i symboliczne grodzenie go głazami.

Następny przystanek robimy na Dąbrowieckiej Górze (4,5 km od cmentarza na Anielinie). Dojeżdżamy doń skręcając z ulicy Anielin w lewo, w Czerwoną Drogę. Dawniej był to punkt oporu wchodzący w skład Przedmościa Warszawskiego. Został utworzony w 1940 roku przez Niemców. W skład punktu oporu Dąbrowiecka Góra wchodziły: schron obserwacyjny artylerii typu Regelbau 120a oraz schron bojowy typu Regelbau 514.

Obecnie Stowarzyszenie na Rzecz Zabytków Fortyfikacji „Pro Fortalicium” próbuje im nadać dawny wygląd, dba o nie i co roku organizuje na ich terenie Piknik Forteczny.

Trzeci przystanek również robimy na terenie Mazowieckiego Parku Krajobrazowego- dotarliśmy do Rezerwatu Przyrody „Na Torfach”(4,5 km od bunkrów) . Żeby do niego dotrzeć, trzeba wrócić do skrzyżowania Czerwonej Drogi z ulicą Anielin i skręcić na nim w lewo.

Rezerwat ten powstał w 1977 roku. To najdalej na północ wysunięty fragment wielkiego bagna Całowanie. W centrum rezerwatu znajduje się jezioro o powierzchni 7 ha. Na jeziorze wybudowano pomost, z którego można obserwować łabędzie, kaczki oraz florę rezerwatu.

Tutaj też, w starej leśniczówce swoją siedzibę ma Baza Edukacji Ekologicznej Mazowieckiego Parku Krajobrazowego.

Wracając do Czerwonej Drogi, skręcamy ponownie w lewo i kierujemy się w stronę KARCZEWA. Wyjeżdżamy z Mazowieckiego Parku Krajobrazowego i docieramy do przystanku czwartego, jakim jest pomnik ciuchci (2,5 km od Rezerwatu „Na Torfach”). Pomnik jest upamiętnieniem dawnej Kolei Jabłonowskiej, która kursowała w latach 1900- 1963. W latach 1953-63 zostawały likwidowane poszczególne połączenia. Dziś mieszkańcom Karczewa po kolejce pozostał tylko ten pomnik.

Piątym przystankiem naszej wycieczki jest cmentarz żydowski w Karczewie (850 metrów od pomnika ciuchci), mieszczący się przy ulicy Otwockiej. W czasach, gdy Karczew i Otwock były zamieszkiwane przez ludność żydowską, był on właściwym cmentarzem dla nich. Tutaj również grzebano Żydów zamordowanych w czasie okupacji hitlerowskiej.

Spod cmentarza żydowskiego ruszamy w stronę urzędu miejskiego (o,5 km od cmentarza), mieszczącego się przy ulicy Warszawskiej. Obecny kształt budynku został nadany mu około 2012 roku. Wówczas to odbyła się przebudowa gmach urzędu.

Naprzeciwko urzędu podziwiać można dawną karczmę, pochodząca z XIX wieku. Stała ona przy dawnym placu targowym wytyczonym w XVIII. Obszerny dom z drewna zachowany jest niemal w takiej formie jak w czasach budowy. Dziś pełni on funkcje mieszkalne.

Kierujemy się na ulicę Kościelną (200 metrów), gdzie pod kapliczką Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej robimy kolejny przystanek. Kapliczka pochodzi z początku XX wieku i jest obiektem murowanym.

Wracamy do ulicy Warszawskiej i docieramy do pomnika Orła Białego (350 metrów od kapliczki). Jest to obelisk poświęcony poległym mieszkańcom miasta w czasie obu wojen światowych, powstały z inicjatywy żołnierzy Armii Krajowej pochodzących z Karczewa. Jest to ważne miejsce, bowiem to pod pomnikiem odbywają się wszystkie ważne uroczystości wagi państowej, w trakcie których składane są kwiaty przez delegacje.

Naprzeciwko pomnika znajduje się remiza Ochotniczej Straży Pożarnej w Karczewie. OSP Karczew powstała w 1906 roku, a jej założycielem był ks. Władysław Żaboklicki. Dziś jednostka jest prężnie działającą drużyną. W tym samym roku powstała Orkiestra Dęta Ochotniczej Straży Pożarnej, która jest jedną z najwybitniejszych orkiestr w Polsce, zdobywającą główne nagrody podczas różnego rodzaju konkursów.

Obok budynku OSP (200 metrów od Pomnika Orła Białego) mieści się zbudowana ze starodrzewia około 1904 roku apteka. Jest to najstarsza apteka w powiecie- działa tutaj bowiem od lat 20-tych XX wieku.

Spod apteki ruszamy nad jezioro Moczydło (700 metrów). Akwen wodny o powierzchni 4 hektarów powstał w odciętym starorzeczu Wisły i położony jest tuż obok stadionu miejscowego klubu „Mazur”. Do tej pory jeziorko służyło tylko wędkarzom. Dzięki działaniom obecnego burmistrza Karczewa, staje się ono miejscem wielu wydarzeń kulturalnych- koncertów, potańcowek, festynów.

Wracamy do centrum miasta (800 metrów). Przy ulicy Bielińskiego znajduje się organistówka, wybudowana w 1908 roku przez ks. Żaboklickiego. Oprócz mieszkania dla organisty znajdowało się w niej także mieszkanie dla służby kościelnej, sala teatralna, gdzie ksiądz zorganizował życie kulturalne oraz teatr amatorski. Przez długie lata organistówka uchodziła w Karczewie za dom kultury.

Przy ulicy ks. Żaboklickiego znajdują się dawne jatki miejskie. Dziś zaadaptowane na lokale usługowo- handlowe, odrestaurowane przypominają o dawnej świetności rzeźniczej i wędliniarskiej Karczewa.

Przy ulicy Żaboklickiego stoi również najważniejszy zabytek miasta- kościół parafialny pw. św. Wita. Świątynia została wybudowana w 1732 roku w stylu baroku piemonckiego. Ufundowana była przez marszałka Franciszka Bielińskiego i zbudowana prawdopodobnie przez Jakuba Fontanę.

Na terenie kościoła mieści się również klasycystyczna dzwonnica pochodząca z końca XVIII wieku.

Naprzeciwko kościoła, w starej plebanii z 1910 roku swoją siedzibę ma Centrum Historyczne Ziemi Karczewskiej „Stara Plebania”. Jest to miejsce opowiadające dzieje dawnego Karczewa. Tutaj też znajduje się wystawa poświęcona miejscowemu rysownikowi, ilustratorowi i malarzowi- Elwiro Michałowi Andriolliemu.

W Karczewie zachowało się wiele drewnianych domów z przełomu XIX i XX wieku. Jeden taki budynek znajduje się za kościołem, przy ulicy Stare Miasto. Drugi- przy ulicy Żaboklickiego 22.

U zbiegu ulicy Częstochowskiej i Żaboklickiego zobaczyć możemy kapliczkę św. Leonarda z połowy XVIII wieku, stworzoną w stylu barokowo- rokokowym.

Docieramy do ostatniego przystanku na terenie Karczewa- cmentarza parafialnego mieszczącego się przy ul. Żaboklickiego (650 metrów od Kościoła). Na terenie cmentarza podziwiać można kaplicę cmentarną Bielińskich, zbudowaną w 1828 roku. Kaplica służy do odprawiania mszy w dniu 1 listopada.

Na terenie cmentarza znajdują się również mogiły żołnierzy, którzy polegli we wrześniu 1939 roku oraz w czasie okupacji hitlerowskiej.

Następnie udajemy się do wsi o wdzięcznej nazwie CAŁOWANIE (12,5 km od Karczewa). Ulicą Żaboklickiego kierujemy się w stronę wsi Janów. Mijamy Brzezinkę, Łukówiec, przecinamy DK 50 (uwaga na duży ruch tranzytowy!!!) i docieramy na miejce. Tutaj zatrzymujemy się na bagnie Całowanie, o którym pisaliśmy TUTAJ .

Po dłuższym odpoczynku ruszamy do wsi OSTRÓWEK. Najszybciej z Całowania możemy dojechać DK 50 (7,5 km), ale nie zalecam tej opcji ze względu na duży ruch samochodów ciężarowych. Możecie nadłożyć niecałe 3 km i bezpieczniej dojechać przez Warszówkę, Kolonię Dziecinów i Kosumce (częściowo DW 805).

W 1809 roku wojska generała Michała Sokolnickiego w bitwie pod Ostrówkiem pokonały wojska austriackie, zabezpieczając przeprawę przez rzekę dla wojsk polskich. Pod kościołem znajduje się kamień upamiętniający to wydarzenie.

Kamień upamiętniający bitwę pod Ostrówkiem w 1809 roku

Zaś koło świetlicy wiejskiej mieści się zbiorowa mogiła żołnierzy polskich i austriackich poległych podczas bitwy.

Zbiorowa mogiła żołnierzy poslkich i autriackich

We wsi również podziwiać można kościół św. Izydora wybudowany w latach 1931-1932 w stylu pseudorenesansowym.

Do wsi GLINKI najlepiej i najbezpieczniej dotrzeć jadąc po wale przeciwpowodziowym (pamiętajcie, że po wale można jedynie poruszać się pieszo i rowerem, zabronione natomiast jest poruszanie się po nim samochodem). W ten sposób omijamy ruchliwą DK 50.

Jadąc po wale (1 km), dotrzemy do mostu kolejowego na Wiśle w Glinkach. Most ten został wybudowany w 1954 roku i łączy gminę Karczew z Górą Kalwarią. Jest częścią linii kolejowej 12 Skierniewice- Łuków.

Kierujemy się prosto asfaltową drogą aż do końca wsi . Na zakręcie przy wjeździe do wsi Władysławów odbijamy w polną drogę. Poprowadzi nas ona do Otwocka Wielkiego. Nie dość, że skrócimy sobie drogę, to w dodatku będziemy jechać tuż obok malowniczego jeziora Rokola.

W OTWOCKU WIELKIM (5 km od mostu kolejowego) zatrzymujemy się w Pałacu Bielińskich. O pałacu pisaliśmy w postach Pałac Bielińskich w Otwocku Wielkim oraz Kozacy w Otwocku Wielkim- bitwa o pałac .

Po odpoczynku ruszamy do ostatniego celu naszej wycieczki- OTWOCKA MAŁEGO (2,5 km od pałacu), gdzie znajdują się powstańcze mogiły, w których spoczywa siedmiu powstańców z oddziału płk. Ziemiomysła Kuczuka, poległych 3 marca 1863 r. Na cmentarzu „Osiny” pochowani są też żołnierze sascy polegli w 1705 r.

Na tym kończymy naszą wycieczkę. Stąd wracamy pod kościół w Karczewie (2,5 km). Taka rowerowa wycieczka jest dobrą okazją, by zakochać się w gminie Karczew, która jest naprawdę piękna.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *